Leki homeopatyczne

Homeopatia opiera się na prawach Heringa i przekonaniu w istnienie siły życiowej. Homeopaci wierzą w zasadę podobieństwa, stosują minimalne dawki zdynamizowanych leków. By stworzyć lek homeopatyczny należy niezwykle energicznie wytrząsnąć rozcieńczonym surowcem leku. Proces zwany jest dynamizowania roztworu.  

 Prawa Heringa określają zasady pojawiania się chorób: - choroby wewnętrzne (astma) zamieniają się na zewnętrzne (wysypka) - zamiany skórne (np. pęcherze) przechodzą z góry do dołu, czyli od twarzy do palców rąk i nóg - choroba najpierw obejmuje ważniejsze narządy życiowe: mózg, serce, wątroba, płuca, nerki, mięśnie, skóra - choroba zanika w chronologicznym porządku (od najnowszych objawów po początkowe dolegliwości)

Podział leków homeopatycznych: 

- Leki roślinne - powstają z różnych części roślin (kwiaty, liście, korzenie)

- Leki mineralne - pierwotnie w homeopatii używano tylko niektórych pierwiastków, mi.in siarki, rtęci, żelaza i srebra oraz minerałów takich jak sól kuchenna, węglan wapnia, boraks, fosforan i wapień. Aktualnie leki mineralne bogate są są w różne pierwiastki i związki chemiczne, ale przede wszystkim nieorganiczne

- Leki pochodzenia zwierzęcego – wytwarzane są z całych organizmów zwierzęcych bądź ich części, niekiedy do produkcji leków używane są produkty zwierzęce (mleko, miód).

- Leki miazmatyczne – obecnie rzadko stosowane, produkowane są ze zmienionych chorobowo miejsc, po przebyciu niektórych chorób (świerzb, rzeżączka, kiła, gruźlica, nowotwór). Inna nazwą do leków homeopatycznych miazmatyczne są nosody..